Als je nou mooie plaatjes wilt, dan moet je op zo’n waddeneiland (als waar ik graag naar toe ga) een stukje de waddendijk aflopen. Gegarandeerd dat er zich dan prachtige vergezichten voor je vertonen. Zonnen, wolken, golven, zandplaten: Anton Pieck is er helemaal niets bij.
En voor de liefhebber van het tranenplengende zigeunerinnetje (of jongetje) is er natuurlijk het ontroerende zeehondje op de zandplaat. Grote zwarte neus, glimlachend bekkie, grote zwarte ogen…. Houdt het maar eens droog bij zoiets.
Gelukkig trap ik daar niet in. Ik kijk naar de andere kant, en ik maak een plaatje van het dorp.
Prachtig die huisjes daar zo knus, nog nét binnen de rand van nederland.
Ga je ook nog wel een keer naar de zee kijken en mogen we dan ook weer meekijken met je ? Want… je kijkt zo mooi !
Zeehondjes hoeft niet. ik ben meer van de wolken, de golven, het water en de regen.
Een ‘fliosoof’ zou dáár wel wat mee kunnen…..